uczyń mnie

nie naczyniem

do zbierania

a zawartością

co wypełni

treścią

jak woda

nie mnie

myśli spienione

kopytami tętniące

galopem

rozgoń na wolność

zostaw puste

pastwisko

trawą porośnięte

kiedy zanurzę

w nim twarz

znajdę

zapach ziemi

czekającej

na wiatr

co przyniesie

nasiona

zieleni

zdmuchnij mój umysł

jak zapaloną zapałkę

niech skruszy się popiołem

niech zakwitnę

ogrodem

proszę

 

Joanna- Sierko – Filipowska „Po burzy” – Rajski Ogród (www.joannasierkofilipowska.pl)